Feeds:
Berichten
Reacties

Na een pittige presentatie voor een geïnteresseerd publiek van mijn onderzoeksorganisatie in Nederland zat het onderzoek doen er afgelopen dinsdag dan echt op. Het is afgelopen. Het is niet meer aan mij, maar aan alle mensen die me geholpen hebben om op de loop te gaan met mijn resultaten. Het was een leerzame tijd, maar het zit er op. Tijd voor nieuwe dingen, die hopelijk wel in lijn met mijn onderzoek liggen.

De uitkomsten van het onderzoek zijn gebaseerd op een uitvoerige literatuurstudie en op interviews met medewerkers van een grote Nederlandse NGO, een partner van deze NGO in Ethiopie en van lokale boerencoöperaties. Deze respondenten hebben inzicht verschaft in de manier waarop zij omgaan met verantwoording en de spanning die dit regelmatig met zich meebrengt. Zij waren de gezichten van mijn onderzoek en brachten de Nederlandse en Ethiopisch wereld samen. Ze leerden me hoe het is om te balanceren tussen die twee werkelijkheden of hoe het is om simpelweg als boer in Ethiopie je hoofd boven water te houden. Ze inspireerden me bovenal om iets te doen met de kennis en vaardigheden die ik heb opgedaan.

Lees verder »

De laatste dag

Ik lig in bed en wacht op de slaap. Nog één laatste nachtje te gaan. Zouden alle spullen morgen wel in m’n tas passen? Hoe zou iedereen het thuis maken? Zou m’n vlucht vanuit Frankfurt naar Amsterdam wel gaan als er weer een aswolk komt? Morgen nog even Elsabeth ontmoeten en koffie drinken, een massage nemen en nog een laatste vergadering met mijn onderzoeksorganisatie. Ook de laatste keer door de stad slenteren, me ergeren aan de vieze uitlaatgassen en de asociale busjes. Genieten van de vele mensen. “Farengi, farengi” (van foreigner, buitenlander) zullen de mensen nog vele malen naar me roepen, maar morgen zal het anders klinken. “Shoe polish?”, en misschien zal il dan nog een keertje m’n schoenen onder handen laten nemen.
Lees verder »

De verkiezingsstrijd in Ethiopië wordt inmiddels actiever gevoerd dan een paar weken geleden. In Lalibela zag ik al een grote bijeenkomst waar vele mensen luisterden naar een toespraak van de oppositieleider. Inmiddels zijn er ook in Addis meer posters op straat te zien en staan de voorpagina’s van alle kranten vol met stellingen en foto’s van verschillende partijen. Je hebt de partij met de duim omhoog en een ander met een opgeheven hand. De belangrijkste partijen zijn echter de partij met de Bij in het logo, de zittende regeringspartij die nog steeds het allerbeste vertegenwoordigd is. De grootste tegenstander is de partij met een bloem in haar logo. Dit is tevens de oppositiepartij, want de bij kan immers niet zonder de bloem.
Lees verder »

… vroeg mijn collega aan me. Tijdens de dagelijkse lunch had ik net een tweede keer saus op mijn injera (traditionele zurige pannenkoek) geschept. Vervolgens had ik er met mijn linkerhand een stukje afgescheurd en in mijn mond gestopt. Een fout. Injera eet je met je rechterhand, je linkerhand gebruik je voor zaken rondom het toilet. Niet erg fris om daarmee te eten dus. Een klein foutje, mijn tafelgenoten lachten me vriendelijk toe. Tot nu toe had ik het zo netjes gedaan, maar hiermee verraadde ik dat ik duidelijk nog niet echt gewend was aan het Ethiopische eten. Lees verder »

Een korte vakantie

Het is rustig in Gondar. Het koffiecafeetje waar ik even pauze hou is op mij na leeg. De vloer glimt, de plastic stoelen wachten op nieuwe klanten en de serveersters kletsen gezellig met elkaar. Op de tv in de hoek verhaalt de verslaggever van de BBC over de situatie in het Verenigd Koninkrijk na de verkiezingen. Lees verder »

Oudere Berichten »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.