Otra vez: Mexico

Alles krijgt langzaam zijn eigen plek. Shampoo en douchegel in het vak aan de linkerzijkant van m`n tas, sokken en ondergoed rechts. Vervolgens m`n gympen bovenop, de boel aan de bovenkant dicht krijgen. Daarna op de voorkant met een flinke knoop nog m`n wandelschoenen vastmaken en dan proberen alles echt goed dicht te krijgen. Elke keer weer wonderbaarlijk dat ik al mijn spulletjes weer meekrijg. Dan een kwestie van nog even een flesje water vullen en met zweet op m`n voorhoofd richting de bus lopen.

O, I just love my sand

Een nieuwe waarschuwing zou hier op z`n plek zijn. Een waarschuwing om niet verder te lezen in geval van stress en dergelijke (zie eerder bericht). Ik vrees echter dat ik dan aan het waarschuwen blijf komende weken. Ik ben immers op vakantie en aan het genieten van ontzettend veel mooie dingen. Om elk bericht met zo`n waarschuwing te beginnen, is ook zo wat. Maar goed, bij deze, een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Honduras en Rio Dulce

Om 5 uur `s ochtends word ik wakker van het geblaf van honden. Ik draai me om, maar raak verstrikt in een combinatie van mijn laken en klamboe. Het ruikt naar zweet, stilstaandwater en DEET (mugwerend middel). Ik hoor behalve de honden allerlei insecten, vogels en gekabbel van water dat tegen een bootje slaat. Met dat bootje kwam ik gisteren aan in dit hostel, midden in de jungle. Verschillende delen zijn met steigers met elkaar verbonden en om ons heen is alleen maar groen en water van de rivier.

Onderweg, onderweg

Deze dagen zijn vooral een kwestie van in de bus zitten. Vanuit Mexico ben ik onderweg naar Honduras, maar daarvoor moet ik heel Guatemala door. Omdat dat niet bijster interessant is, deze keer een verslagje van de afgelopen week in foto`s. Zie: http://picasaweb.google.com/jiskagietema/SanCristobalDeLasCasas

Groeten vanuit Xela! (waar ik nu even ben voor een tussenstop)

Aantal busuren: 23