Het is rustig in Gondar. Het koffiecafeetje waar ik even pauze hou is op mij na leeg. De vloer glimt, de plastic stoelen wachten op nieuwe klanten en de serveersters kletsen gezellig met elkaar. Op de tv in de hoek verhaalt de verslaggever van de BBC over de situatie in het Verenigd Koninkrijk na de verkiezingen.
De rust in Gondar zorgt ervoor dat ik extra opval. Niet erg vijf, want met m’n witte huidje word ik door velen verwisseld met een zak geld. Er staat nu bijvoorbeeld weer een kindje voor de deur, zielig kijkend, kapotte kleren en een opgeheven handje. Ook de vele zogenaamde gidsen, tuktuk-chauffeurs en winkeliers hopen een slaatje te slaan uit de kleine groep toeristen die hier is. Zo bleek er vandaag bijvoorbeeld geen bus te gaan naar het dorp waar ik heen wilde, maar uiteraard wilde een tuktuk-chauffeur me graag brengen. Als ik maar betaalde. Ik veronderstelde maar dat dit voormalige Joodse dorpje dan wel ver buiten de gebaande paden zou liggen. Dat was natuurlijk niet het geval en terwijl ik er wat rondwandelde passeerden vele normale bussen.
De herinnering aan de dag van gisteren maakt echter weer veel goed. Met een gezellige gids bezocht ik het grote paleis hier en hij voorzag me rijkelijk van allerlei informatie. Ook het zwembad van de voormalige heerser met een kunstig aan- en afvoersysteem voor water en een oude kerk bezochten we gezamenlijk.
‘s Avonds was er gezelligheid met vijf kerels die op motorbikes en in een terreinwagen Afrika verkennen (zie www.tohelandback.org.uk). Ze kamperen op de binnenplaats van mijn hotelletje en zitten vol stoere verhalen over de avonturen die ze meegemaakt hebben.
Morgen vertrek ik in alle vroegte naar Lalibella, wat ook zeker een hoogtepunt moet worden. Gelukkig deze keer niet in het holst van de nacht zoals twee dagen geleden, maar pas rond een uur of zeven. Daarna kan ik weer fris en fruitig aan mijn onderzoek starten.
Inmiddels weer terug in Addis. Een update over Lalibella volgt spoedig, misschien zelfs met foto’s!
He Jiska,
Super te horen dat je interviews met de boeren goed gingen en dat zelfs kritisch durfden te zijn!!
Het gevoel van in een bus zitten, waarbij je zwaarbepakte vrouwen langs de kant van de weg ziet lopen, ken ik ook. Erg gek. Goed om daarbij stil te staan.
Fijn ook dat je nu het land een beetje kunt verkennen. Jij bent natuurlijk voorzichtig en al gewend aan je ‘opvallende’ verschijning daar.
Geniet nog van je daagjes daar! En hopelijk kom je terug met een leer-rapport en je eigen hoofd vol nieuwe leerervaringen en mooie momenten
!