The day after..

Opstaan vanochtend was zwaar, heel zwaar. Met een rechterknie die nauwelijks werkte, een arm waarmee je je haar eigenlijk niet kan kammen en zelfs spierpijn in m’n vingers. Met verkrampte schouders, een bende op m’n kamer en toch het gevoel ‘ik heb het ‘m geflikt’. Ik ben in Utrecht en m’n fiets staat beneden in de schuur. De fiets waar ik toch in totaal gisteren 172 kilometer op heb doorgebracht. Ruim tien uur op die fiets gezeten, gemiddeld 17,1 km per uur op de teller.

Met een bak koffie kijk ik even terug. Het was afzien, het was zwaar, het was heavy. M’n broertje heeft hieronder al een paar keer laten weten hoe ik het had. De eerste etappe tot Havelte was te doen. Weinig regen, m’n vader die mee was, hazen, vogels en in totaal zelfs 10 reeen onderweg. Met een zonnetje erbij was het op sommige momenten zelfs echt mooi. Na Meppel begon de ellende. Ik had het idee dat ik mee hobbels in de weg voelde dan normaal, leende bij een vriendelijke boer een fietspomp en nadat ik m’n band had opgepompt fietste ik weer verder. Ongeveer 5 kilometer later was diezelfde band weer leeg. Gelukkig was er wederom een aardige boer. Deze man zag na mijn eerste klungelige pogingen om (hoe geemancipeerd) mijn band te plakken, dat het niet ging lukken en maakte het voor me af.

Het afzien ging verder met windkracht 5 naar het veer bij Zalk. Hier werd ik keurig en voor niks over gezet en kon ik weer verder. Gesteund door vele sms-jes en telefoontjes begon ik aan deel twee. Het begon te regenen, ik raakte even de weg kwijt en daarna was er zelfs nog hagel. Goed, ik had het overleefd, maar in ongeveer drie uur was ik slechts 30 kilometer verder gekomen (mede te danken aan die lekke band). In Oldenbroek kwam ik er tijdens de lunch achter dat het bakje met dextro-energy-poeder in mijn tas was open gegaan en dat alles onder zat. Dat kon er nog wel bij..

Tussen Oldenbroek en Harderwijk was het dan ook fietsen op karakter. Ik heb me verschillende keren afgevraagd waar ik ook alweer mee bezig was, wie er ooit had bedacht dat dit leuk moest zijn (ik zelf..) en hoelang het nog zou duren voordat ik Utrecht zou zijn. Dat moest toch wel middernacht worden en het was pas drie uur ’s middags. In Harderwijk spuwde ik m’n gal telefonisch bij m’n moeder en passeerde ik een hardloopwedstrijd. Op de een of andere manier was ik toch nog sneller dan deze lopers en dat gaf me weer wat energie. Een paar kilometer kon ik meefietsen met iemand die ook richting Amersfoort moest. Ook het feit dat ik daar samen met m’n huisgenoot verder kon, was erg prettig. En toch die wind, steeds maar weer. Zo nu en dan zat ik onder de 15 km/h en dat was erg frustrerend. Helemaal omdat ik op een ‘normale’ dag meestal rond de 20 km/h zit en dit dan wel erg laag was.

Vanaf Amersfoort kwam de haven eindelijk in zicht. Ik had verwacht dat het nog ongeveer 40 km zou zijn, maar dit bleken er ‘slecht’ 24 te zijn. Rico sleurde me er echter doorheen met Aa-drink, foto’s en door gewoon mee te fietsen. In Utrecht zelf had m’n andere huisgenootje Vera gezorgd voor een lekkere en voedzame maaltijd en sloten we samen de dag af. Een douche en een bed kunnen soms wonderen doen..

Al met al was het dus zwaar, erg zwaar. Gelukkig had deze tocht wel enig nut en heb ik als het goed is bijna 1200 euro bij elkaar gefietst. Dat was natuurlijk de belangrijkste reden om het vol te houden!

13 gedachten over “The day after..

  1. Heej Jiska,

    Echt een geweldige prestatie zeg! Heel erg gefeliciteerd met het halen van de eindstreep!

  2. Heej Jiska!!

    Toppertjeeee!!
    Wat een prestatie, geweldig hoor!!
    Ik was vast van plan je gisterochtend uit te zwaaien, maar ik ben met mijn domme kop door de wekker heen geslapen *zucht*
    Excuus dus voor mijn ontbreken,..
    Top dat je het gehaald hebt, ondanks de tegenslagen tussendoor!
    Kom maar lekker bij, je hebt het gehaald!!

    Liefs uit Assen,

    Marja

  3. Respect!
    Ondanks de tegenslagen gewoon doorbikkelen. Het is je in ieder geval niet aan komen waaien, je hebt er ècht wat voor moeten doen.
    Dat moet je dan ook wel weer een goed gevoel geven. Een geweldige prestatie!

    René

  4. Heey,
    Tof van je dat het gelukt is ondanks je tegenslagen. Heb aan je gedacht gister toen het steeds regende. Echt goed van je dat je hebt doorgezet

    liefs,
    Renate

  5. Hey Jiska,

    Nou meid van harte met het behalen van je doel. Ik ben super trots op je dat je het hebt gedaan en hebt gehaald.
    Toppertje ben je, ben blij dat we samen in de staf mogen zitten.

    liefs
    Margreeth

  6. Jiiiis! 😀 Je bent helemaal geweldig! Overmorgen drinken we er een biertje op. (Of iets anders.) En dan krijg je heul veul geld!
    =xxx= je partner in crime

  7. He jis,

    wat ben je ook een topper!!! Trots op je en nu snel naar dat mooie Ecuador…

    Respect!

  8. Hee Jis, topshit noemen we dat! Dat is echt retever voor een dag fietsen, des te meer voldaan lijkt me zo! Ik spreek je er morgen vast wel over!

    Hele dikke kus

  9. nice very nice!
    vrijdag dacht ik: die plant dat tochtje op een andere dag met deze slechte vooruitzichten. maar toch gewoon gefietst. geweldig goed!

  10. Ha Jiska,

    Gefeliciteerd met het behalen van je doel! Ik hoop dat mijn fiets goed dienst heeft gedaan als trainingsfiets. En alvast succes in Ecuador straks!
    Groetjes, Marlijn

  11. Hey Jiska! Goed joh, hartstikke stoere prestatie! Heel veel plezier en ook succes in Ecuador!

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: