Machtig mooi Marokko

De geur van geroosterd vlees trekt over de tafel. Steeds meer bakjes worden geserveerd. Pikante tomatensalsa, inktvisringen, vers brood, couscous. Spiesen met allerlei soorten vlees, aubergine met heerlijke kruiden. We zitten te eten onder een plastic tentzeil op smalle bankjes, maar zelden aten we zo gezellig als op de Djeema el Fna, waar elke avond een festivalachtig restaurant wordt opgebouwd. Keuze uit vele kraampjes waar je met applaus wordt binnengehaald en vervolgens binnen mum van tijd je eten op je papieren placemat hebt staan.

DSC03979DSC03733DSC04307
We verkennen Marrakech met het goed georganiseerde Maroc Travel en dankzij een fijne prijsvraag van OneWorld Shops (dan heb ik beide maar vast genoemd). Een week lang trokken we op met Mariette van Beek en dé groep. Die laatste bestond uit een gevarieerd gezelschap van maximaal tien mensen. Een goede combi om mensen wat te leren kennen, leuke gesprekken te voeren en om je zo nu en dan ook even uit terug te trekken.

Wat een immens uitzicht. Besneeuwde bergtoppen in wit en grijs, een blauwe lucht, groene “terras”-akkertjes en een droge rivierbedding vol grint. Op het rotsblok naast me is ijzererts zichtbaar: kleine stukjes glitter die oplichten in de zon. Door de hoogte merk je bijna niet hoe fel de zo’n schijnt, maar waarschijnlijk komen we aardig gebruind thuis. Met een enkele wandelstok blijf ik prima overeind. Verderop lopen de twee ezels die we vandaag als ander hulpstuk meehebben. Twee oudere groepsgenoten maken er dankbaar gebruik van, maar lenen de ezels ook zonder problemen even aan ons uit. Een derde ezel is bepakt met een mobiele keuken om straks een picknick te kunnen maken bij een beekje. Ik moet opletten op waar ik loop en vergeet daardoor soms bijna dat het hier zo mooi is.

Het op pad zijn met een gids en groep was het enige deel van de reis waar ik stiekem een beetje tegenop zag. Halverwege de trip merk ik ook dat eigenlijk wel heel ontspannen is. We kachelen met elkaar de bergen op, wandelen door de stad zonder te verdwalen en zien veel meer dan normaal. De verhalen over Marrakech en de heiligdommen die we bezoeken, transport in een comfortabel busje en eten op de leukste plekjes: zo’n groepsreis viel me alles mee.

We staan in de keuken van een naburig riad (hotel) voor een kookworkshop (en ja, die is nu eenmaal een huis-tuin-en-keuken-blog, dus dit deel van de reis kan niet achterblijven). De geur van komijn en kaneel stijgt op uit de pan. Er staat een stuk kip te pruttelen waar we straks een zoet-hartige taart van gaan maken. In de andere pan een flink stuk lam, met dezelfde kruiden. Dat wordt de basis voor een heerlijk tajine gerecht, gemaak in een snelkookpan, maar gelukkig wel opgediend in de bekende oranjerode pan. Er gaan pruimen bij, die al ruim twintig minuten in suiker en kaneel staan te koken. Voor we dit gaan verorberen, is er echter nog de harira. Een bekende en goed gevulde tomatensoep, waar we gaande weg geraspte tomaat, ui, linzen, rijst en vermecelli in hebben gegooid. Manlief krijgt steeds meer plezier in het koken en wordt door onze juffrouw prompt “big chef” genoemd. Zij blijft “small chef”, maar weet ons wel de goede basics van deze marrokaanse keuken aan te leren. Dat wordt thuis vast vervolgd.

Een gedachte over “Machtig mooi Marokko

  1. Altijd erg leuk om te lezen! Het is 22 uur, het eten alweer een tijdje geleden – je krijgt er gewoon trek van!

    Liefs, mama

Reacties zijn gesloten.

Site gebouwd met WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: