De eerste keer

12472667_10207469007876490_1588394899346829169_nMet m’n jas al aan, ren ik nog even snel de trap op. Ergens meen ik me te herinneren dat ik vanochtend een sok met een gat heb aangedaan. Ik verwissel ze nog snel voor een andere paar, gris m’n sleutels van tafel en spring op de fiets. Op naar m’n eerste keer voorlezen voor de Voorleesexpress.

Ik maak kennis met A. en zijn ouders, die een paar wijken verderop wonen. Ze zijn ongeveer van mijn leeftijd, en hebben naast peutertje A. ook nog een tienerdochter. We Samen met mijn coördinator – die gelukkig al de nodige ervaring heeft – maak ik kennis met het gezin. We mogen inderdaad onze schoenen uitdoen bij binnenkomst en ik ben blij dat m’n sokken heel én nog niet bezweet zijn. Onder het genot van een kopje thee en koekjes stellen we onszelf voor en vertelt de coordinator wat over het programma van de Voorleesexpress (zie tekstkader). We praten wat over A., geven elkaar een high five en maken afspraken over het voorlezen.

Dat afspraken maken blijkt nog niet zo makkelijk. Want als we vragen of de afgesproken tijd uitkomt, krijgen we een simpele knik. Stiekem heeft een andere tijd mijn voorkeur, en daarom vragen we ook nog maar even of ze liever een andere tijd willen. Maar ‘liever willen’ en ‘voorkeur hebben’ blijken nog wat te hoog gegrepen. Toch komen we gezamenlijk tot de conclusie dat zes uur makkelijker is dan zeven uur en dat betekent dat ik volgende week een uurtje eerder op de stoep sta.

Ondertussen heeft A. zijn verkleedkleren gevonden en als een volleerd stripfiguur sjeest hij rondjes door de kamer. Trots stoot hij wat kreten uit die bij het betreffende figuur horen en toont zijn eigen mini-spierballen. Tijd voor wat aandacht voor hem, en ik haal m’n voorleesboeken tevoorschijn. Een tikje zenuwachtig kruipt A. naast me.

Na een paar pagina’s zie ik dat hij niet meer op de bladzijde van het boek kijkt, maar over de rand naar de televisie. Moet ik nu vragen of de televisie misschien uit mag? Ik laat het nog even gebeuren, en hou het boek maar wat hoger zodat A. wat minder wordt afgeleid. Weer een bladzij verder leunt hij opzij om alsnog de televisie te kunnen zien. Gelukkig heeft z’n moeder het inmiddels ook door en met een ferme druk op de afstandsbediening gaat de tv uit.

A. heeft zijn focus terug en ontdekt in elk boek spinnen en kikkers. Ik zie zelf niet altijd meteen, maar ze zijn er wel steeds. De boeken met flapjes met verrassingen er achter scoren goed, alleen een kort verhaal blijkt nog wat te moeilijk. Elk boek slaan we samen met een harde klap dicht: dat wordt vast een gezellige én stoere gewoonte. We hebben een boel lol samen, maar A. komt nog niet veel verder dan wat losse woordjes Nederlands. Aan het einde wijst hij ferm naar zijn fiets, die naast de bank geparkeerd staat. Er volgt iets wat lijkt op ‘boek’ en ‘fiets’. Ik vraag of hij volgende keer een boek over een fiets wil. Een zeer overtuigend ja, ondersteund door nog heftiger geknik met zijn hoofd, is het antwoord. Dat is duidelijk: ik heb een opdracht. Nu maar hopen dat A. dat de volgende keer nog weet.

Wat is de Voorleesexpress?

“De VoorleesExpress stimuleert de taalontwikkeling van kinderen en verrijkt de taalomgeving thuis. We stellen ouders in staat om de taalontwikkeling van hun kinderen te stimuleren – op hun eigen manier. Twintig weken lang komt een vrijwillige voorlezer thuis bij een gezin met kinderen van 2 tot en met 8 jaar. Het gaat hierbij om kinderen die moeite hebben met de Nederlandse taal en opgroeien in een taalarme thuisomgeving. De vrijwilliger introduceert het voorleesritueel bij het gezin. De ouders krijgen handvatten om het voorlezen zelf over te nemen en boeken een blijvende plek te geven in het dagelijks leven. Daarnaast versterken we het partnerschap tussen school en ouders. Zo nemen ouders en school samen de verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van kinderen, waarbij ze elkaar ondersteunen én versterken.”

Meer weten? Kijk op www.voorleesexpress.nl

Advertenties

One thought on “De eerste keer

  1. Leuk stukje! En hebben buren lekker bij jullie gegluurd? Liefs, mama

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: