Van de mug en de olifant

Rotterdam1_FotorDe stad ’s ochtends vroeg heeft iets vreemds. De dag is begonnen, maar de vorige is ook nog niet helemaal afgelopen. Ik ben onderweg naar het station. Sommige mensen die ik tegenkom hebben haast. Ze fietsen snel, tas achterop, jas netjes dicht. Onderweg naar een nieuwe werkdag, of misschien net een nachtdienst achter de rug. Anderen lummelen wat op straat. Soms niet meer in staat om netjes op een rechte lijn te lopen, dan weer een enkeling met z’n hele hebben en houden in een paar plastic tassen. Op een bankje of rustig lopend, onderweg naar nergens.

Ik wilde bij de starters horen, maar liever nog hoorde ik op dit moment bij de lummelaars. Niet op straat dan, maar in m’n bed. Het plan was mooi: ik zou ’s avonds naar een nichtje gaan om te eten, vervolgens in een fijn hotel slapen en overdag dan een museum, wat winkelen, zoiets. Tijd aan mezelf. De vakantie afsluiten in m’n uppie. Ik zag er aanvankelijk wat tegen op, maar toen ik gister vertrok voelde ik ook een bepaalde lichtheid. Wat een fijn vooruitzicht!

Maar nu is het bijna half 7 en is m’n eerste koffie met iets lekkers op het station op. Ik had flinke honger, maar het ontbijt wordt in het hotel pas over anderhalf uur geserveerd. Ik heb geen oog dicht gedaan vannacht. Niet vanwege een wakkere baby. Ook niet vanwege allerlei pieker-acties, of een slecht matras of een snurkende man naast me. Op mijn hotelkamer voerde ik vannacht strijd met een stel muggen. De een na de ander wist ik te verslaan, maar telkens dook er weer een nieuwe op. Ramen dicht, deken over m’n hoofd, een beetje weg zussen. Hoppa, daar was er toch weer een en hij had me vaak ook al te pakken voor ik er erg in had. Op doek naar oordoppen, maar die waren nog thuis. Opnieuw op jacht. Weer een stoot adrenaline en dan wist ik er nog eentje neer te meppen. Zelfs met de ventilator aan (muggen houden daar toch niet van?!) wisten ze me nog te bereiken.

Om vijf uur was ik het zat. Ik heb de strijd gestaakt, m’n spullen ingepakt. Nu  de koffie opdrinken, spullen ophalen en naar huis. Eerder ging niet, want uitchecken kan ook pas om dezelfde tijd als waarop het ontbijt wordt geserveerd. Oost west – eigen bed in slaapkamer mét hor – thuis best.


 

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: