Over zoete kinderen en suiker

zoete kinderen“Kent iemand ‘Zoete kinderen eten geen suiker’?”, vroeg ik onlangs in de app-groep met meiden van mijn zwangerschapscursus. Eén van de meiden had het boek aan een vriendin cadeau gedaan, een ander had het zelf gelezen. ‘Wel geinig’, zo meldde ze. En dat was het inderdaad. Vermakelijk om te lezen, en bovendien lekker nuchter geschreven.

Ionca Smeets, hoogleraar wetenschapscommunicatie in Leiden, schreef het boek. Of boek, het is eigenlijk een bundeling van de columns die ze schreef voor het blad Kinderen (later Kek Mama). Dat is ook meteen het voor- én nadeel van dit boek. Ze beschrijft allerlei opvoedfabels en zoekt daar wetenschappelijk bewijs voor. Omdat het columns zijn, zijn de stukken nooit langer dan 2,5 pagina. Prima om in brokjes te lezen, bijvoorbeeld omdat je wordt onderbroken door een wakker wordende baby of omdat er weer een speeltje uit de box is gevallen. Tegelijkertijd bevat het boek daarom ook een veelheid aan onderwerpen en vraag je je soms af hoe goed de onderbouwing bij de onderwerpen nu echt is (ondanks de bronvermelding achterin het boek).

Toch is het ook wel leerzaam, en loste het een paar discussies hier in huis op. Bijvoorbeeld of je een speen die op de grond is gevallen, zelf moet aflikken voor je ‘m in de mond van je baby terug stopt. Ja, schrijft Ionca in eerste instantie, want daarmee krijgt de baby goede bacteriën van de ouders binnen. Vervolgens legt ze uit dat ouders die de speen zo aflikken, waarschijnlijk in het algemeen niet heel netjes zijn en hun kinderen daardoor al veel aan allerlei bacteriën bloot gesteld worden. Daardoor hebben kinderen minder kans op allergieën, wat in dit geval dus een goede zaak is. Dat komt dus niet door het aflikken van de speen an sich, maar heeft een andere oorzaak. Wij hadden er in elk geval een grappig gesprek over, waarbij we besloten dat schoonlikken dus eigenlijk niet zo heel erg was.

Nog zo eentje, waar we smakelijk om moesten lachen. De titel van dit stukje was veelbelovend: ‘waarom huilen baby’s ’s nachts?’. In een week waarin het eerste tandje zo ongeveer door kwam, was ik natuurlijk benieuwd naar deze vraag. Conclusie van een bepaalde bioloog: baby’s maken hun moeder ’s nachts wakker om te voorkomen dat ze een nieuwe baby maakt. Het vragen om borstvoeding zou ervoor zorgen dat de menstruatie minder snel op gang komt en de moeder dus langer minder vruchtbaar is. Ter ondersteuning een voorbeeldje uit Senegal: ‘van de kinderen zonder jonger broertje of zusje sterft 4 procent in het tweede levensjaar. Als er een baby in het gezin is bijgekomen, dan stijgt hun sterftekans naar een fiks hogere 16 procent.’ (blz. 53). Best boeiend om er zo eens tegenaan te kijken, maar daarmee uiteraard nog geen oplossing voor onderbroken nachten.

En hoe zit het met die zoete kinderen uit de titel? Ionca is helder: ‘Er is in de wetenschap geen snipperte bewijs dat kinderen druk worden van suiker.’ (blz. 128). Er volgt nog een korte uitleg met de wetenschappelijke experimenten. Vervolgens besluit ze met ‘En het is sowieso een prima idee om kinderen ook meer groente in plaats van suiker te geven, maar dat is een heel ander verhaal.’

Al met al dus kort, krachtig en op zichzelf best vermakelijk. Wil je meer diepgang, zoek dan een ander boek. Heb je kleine kinderen, ben je wat vermoeid én wil je toch weer wat nieuwe feitjes presenteren op een verjaardag: pak het boek er dan vooral tussendoor even bij.

 

 

Een gedachte over “Over zoete kinderen en suiker

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: