Easy peasy: toch niet zo heel gemakkelijk

DSC09906_Fotor final

Ik had me verheugd op dit kookboek en baalde er in eerste instantie van dat er bij de bieb een vrij lange wachttijd was. Na een paar weken kwam pas het verlossende mailtje en kon ik mijn reservering ophalen. Easy peasy: een gezonde basis voor de allerkleinsten. De foto’s van mooie kindjes en van het prachtig gestylde eten lachten me toe. Aan de slag!

Het boek bevat een boeiende inleiding, gebaseerd op 7 food rules. Het gaat bijvoorbeeld over het goede voorbeeld geven, goede keuzes maken en een ritueel maken van het eten aan tafel. Opvoeden en goed eten gaan in de uitleg van die regels hand in hand. Goed om bij stil te staan, net als bij het hoofdstuk over de voedingsmiddelenindustie en verschillende productgroepen. Welke stoffen zijn wel en niet goed en waar moet je op letten bij het kopen en koken van verschillende soorten voedsel?

Tot zover ging het goed en wist het boek me ook wel te boeien. Ik bladerde door naar de recepten. Deel 1 ging over eten voor moeder en kind in het eerste half jaar; daar waren we inmiddels al voorbij. Door naar deel 2, wanneer het echte eten begint. Eerst weer een stukje theorie, gevolgd door suggesties over welke groente je allemaal kan pureren na het eerste half jaar. Geserveerd op de foto in glazen potjes, met lintjes of weck-deksels; het ziet er prachtig uit. De echte recepten starten vanaf 9 maanden en ons meisje had precies die leeftijd toen ik het boek in huis had.

Nummero één: quinoa als ontbijt. Warme maaltijden gemaakt met een babystoom-apparaat. Ik had zo’n ding nog nooit gemist, maar Easy Peasy presenteert het als een must have. Groene asperges, avocado-saus. Ik werd er niet meteen enthousiast van, maar vervolgens kwam ik langs de vega-XL-lasagne. Misschien was dat beter. Ik zette het recept op ons menu voor de week daarna. Dat konden we met de bijbehorende suggesties ook zelf prima eten. Het werd geen succes. Eindeloos veel werk: ik heb denk ik wel vijf pannen gebruikt voor de lasagne zelf de oven in kon. Ik kon niet snel in de tekst ontdekken wanneer ik de linzen erbij moest doen, en dat ging dus ook mis. Het recept had teveel tekst achter elkaar en geen genummerd stappenplan. Dat kan ik kennelijk niet aan. Tot overmaat van ramp besloot Anna dat ze het echt niet lekker vond, en sloot papa zich daar bij aan.

De week daarna maakte oma aardappel met venkel en tomaat. De aardappel en tomaat door elkaar vond Anna prima. De venkelstukjes gingen er in eerste instantie in, maar kwamen er daarna net zo hard weer uit. Oma weet het aan het feit dat we geen kip hadden toegevoegd, zoals het recept voorschreef. Misschien moeten we dat nog eens proberen. Wat wel in de smaak viel en redelijk uitvoerbaar was, was een receptje met linzen, wortel en courgette. Die mag blijven, maar dan met gekookte groente en niet met de variant uit een stoomapparaat.

Ik bladerde vanmiddag nog eens verder naar de spread varianten voor op brood. Medjool-dadels, carobisiroop, avocado-olie: in mijn Utrechtse supermarkt vind ik het niet. Chia-zaadjes, blauwe bessen of rijstmelk hebben ze daar inmiddels wel en het zal vast gezond zijn. Misschien ben ik nog te weinig thuis in de super foods, maar baby eten wordt dan wel een flink kostbare aangelegenheid. Anna groeit gelukkig ook goed op bruine boterhammen met appelstroop en daar hoef ik niet voor de zoeken in de supermarkt. Van Easy Peasy mag twee keer per dag brood eigenlijk niet, maar daar trekken we ons niets van aan.

Om niet helemaal zuur af te sluiten: het havermout ontbijt uit dit boek is wél een blijvertje. Ik had het zelf nog niet bedacht, maar het kan natuurlijk prima. Op vrijdag hebben we op die manier een lekker moeder-dochterontbijtje: allebei onze eigen havermoutpap met wat vers fruit. Want dát was wel gemakkelijk om te maken en kan zo mee in mijn eigen ochtendroutine.

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: