Slaap!

slaap

Een stukje schrijven over een boek terwijl ik dat maar voor een deel gelezen had. Ik durfde het eigenlijk niet aan. Totdat we van de week bij vrienden aan tafel zaten en zij net zo lyrisch als ik waren over dat boek. En ook maar een deel hadden gelezen. We concludeerden dat het best prettig zou zijn als meer ouders dit boek zouden kennen. Dus dan toch maar een stukje.

Het boek heet “Slaap – hoe je baby van 0-12 maanden doorslaapt”. Vanwege de titel was ik nogal sceptisch. Tegelijkertijd was mijn energielevel dit najaar zo laag door de onderbroken nachten dat ik die belofte maar wat graag wilde geloven. Toen het boek in huis was, begon ik dan ook al snel met lezen. Veel kon ik overslaan, omdat Anna op dat moment al ruim 9 maanden was. Een deel van het boek gaat over de eerste weken van een baby. En over dat het heel normaal is dat een kindje in het eerste half jaar nog helemaal niet doorslaapt.

Het idee dat je je kind daarna kan leren doorslapen sprak me aan. Auteur Susanne Willekes – die zich presenteert als eerste Nederlandse gecertificeerde kinderslaapcoach – geeft daarvoor allerhande tips. Belangrijk is bijvoorbeeld om te zorgen voor een vast ritme en je daar ook echt aan te houden. Willekes presteert slaapschema’s, die op hoofdlijnen laten zien hoeveel slaap een kindje bij een bepaalde leeftijd ongeveer nodig heeft. ’s Nachts én overdag. Want slaap leidt tot slaap, zoveel was al snel duidelijk. De toon van het boek is nuchter en realistisch. Ja, het is vervelend als je kind niet goed slaapt. En ja, daar kan je aan werken. Maar nee, dat gaat niet vanzelf en er is geen toverformule.

Daarnaast helpt het boek je om te zoeken naar waarom een kind niet doorslaapt om zo de oorzaak aan te pakken. Dat was voor ons de belangrijkste opsteker. Anna had een voedsel-slaap-associatie. Ze viel alleen in slaap tijdens of net na het geven van een (fles)voeding. Als ze ’s nachts wakker werd, was het enige wat hielp om weer een flesje te geven. Biologisch gezien had ze die voeding (of soms zelfs meerdere voedingen) helemaal niet nodig. Het was echt aangeleerd gedrag en het bleek dat we dat ook weer konden afleren. Het ineens stoppen met de voedingen bleek niet te werken en leidde tot veel huilbuien, maar afbouwen van een hele fles naar nauwelijks of niets meer drinken ging beter.

En sliepen we sindsdien alle nachten door? Nee, helaas is het niet zo’n feest. Anna werd na een paar goede nachten enorm verkouden en er komen nu ook weer nieuwe tandjes aan. Daar heeft ze ’s nachts soms last van. Een speentje helpt of een aai over haar bol. Een enkele keer een knuffel of een paar slokjes door. Maar meestal slaapt ze zelf weer in zonder hele lange ‘wakker-periodes’. Daar heeft het boek ons toch maar mooi bij geholpen. En niet alleen Anna is daar blij mee.

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: