Waarom eigenlijk jiskaschrijft.nl?

DSC09821Onderweg naar huis word ik ingehaald door Jan-Berno. Tenminste: ik neem aan dat hij het is. Aan de stang van zijn fiets hangt namelijk een bordje met “Janberno.nl”. Ik werd stiekem benieuwd naar wat er op die site zou staan. Het blijkt de verzamelwebsite van een buurtgenoot, waarop allerlei projecten te zien zijn waar hij aan werkt. Kleurrijke foto’s van Utrecht, een weblog en het kampioenschap ‘Kolonisten van Lunetten’. Dat je het maar weet te vinden. En kennelijk werkt zo’n bordje dan toch. Dat zette me aan het denken.

Voor deze weblog doe ik namelijk bijna geen promotie. Ik plaats wel eens een bericht op Facebook of op Instagram, maar daar blijft het bij. En die accounts zijn ook nog eens niet-openbaar, waardoor alleen mijn eigen beperkte groep ‘vrienden’ ze kan zien. Schrijf ik dan voor hen? En zou ik dan voor meer mensen moeten schijven door m’n eigen werk actief in de spotlights te zetten?

Ik denk terug aan een paar andere blogs waar ik onlangs iets las over een dergelijk dilemma. Woorden van anderen helpen dan om m’n eigen woorden te vinden. Charisma Bakema schrijft veel op haar eigen site broedgebied.nl. Ooit ging ik met haar mee op een door haar georganiseerd weekend en sindsdien volg ik online haar wel en wee. Ze schrijft met veel verwondering en humor over het leven met haar pleegzoon. Ook deelt ze levenswijsheden van anderen en haarzelf. Nu in de veertigdagentijd deelt ze dagelijks haar gedachten. Aan het begin van deze periode schreef Charissa: “Morgen begint de 40 dagen-tijd. Voor mij is dat een tijd om te bezinnen. En bezinnen doe ik graag door te schrijven. Als ik schrijf dalen gedachten langzaam in. Ik kan dan mijn chaotische gedachtenwereld ordenen. (…) Ik zal schrijven, misschien lees je mee. Misschien reageer je. Misschien gaat het aan je voorbij. Alles is goed. Ik schrijf.” Is dat dan wat ik met mijn weblog wil? Schrijven om zelf mijn gedachten te ordenen? Schrijven om te bezinnen?Schrijven om het schrijven? Dat is het bloggen voor mij ook weer niet, want waarom zou ik dan online iets publiceren in plaats van mijn eigen schriftje te gebruiken?

Gelukkig denken meer mensen na over waarom ze een blog bijhouden. Onlangs las ik bij Sibbele Meindertsma op zijn weblog het volgende: “Het voelt bijna een beetje aanmatigend om een nieuwe blog te beginnen. Waarom zou mijn blog iets toevoegen aan alles wat er al op internet te vinden is? Waarom zouden mensen deze willen lezen? De toekomst zal dit moeten uitwijzen. Laat ik het maar bij mijzelf houden. Ik geniet zelf altijd van ‘kleine verhalen’, unieke ervaringen van unieke mensen uit het dagelijks leven, en de reflectie daarop. Ik hoop dat lezers deze ook op deze blog zullen vinden en er een stukje inspiratie uit zullen halen. Als dat zo is, dan is mijn doel bereikt.”

Misschien verwoordt Sibbele nog wel het meest wat ik hoop te bereiken met de blogs op jiskaschrijft.nl, alhoewel ik ‘inspiratie’ nog best een grote opgave vind. Ik hoop vooral dat jij als lezer (ja, jij, je hebt het einde van dit stukje bijna gehaald!) de woorden in dit hoekje van het web met een glimlach leest. Dan gaat het niet om grote hoeveelheden lezers of om elke week een nieuw gelikt verhaal. Een klein beetje inspiratie of een glimlach. Dat is genoeg.

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: